De terugkeer van de wolf in het Amerikaanse Yellowstone National Park heeft een waterval aan ecologische effecten gehad op het hele ecosysteem. Bomen, struiken en vogels floreren er als nooit tevoren.
Het onderzoek in Global Ecology and Conservation maakt gebruik van data over oeverbegroeiing in Yellowstone National Park tussen 2001 tot 2020. Uit de analyse blijkt dat de herintroductie van wolven in 1995-96 het volume van de begroeiing er maar liefst met 1500 procent heeft doen toenemen.
Architecten van ecosystemen
De studie bekeek de zogeheten ’trofische cascade’: de ecologische effecten van veranderingen in het roofdierenbestand op planteneters en begroeiing.
De onderzoekers kwantificeerden onder meer het volume van de kruinen van wilgen en andere begroeiing als een indicatie voor bovengrondse biomassa. Oevergebieden maken maar een klein deel uit van het landschap in de Verenigde Staten, maar zijn belangrijke voedselbronnen en habitats voor wilde diersoorten. Deze gebieden verbinden ook ecosystemen op het land en in het water en staan algemeen bekend om hun hoge diversiteit in soortensamenstelling, structuur en productiviteit.
“Onze bevindingen benadrukken de kracht van roofdieren als architecten van het ecosysteem”, zegt hoofdauteur William Ripple van de Oregon State University. “Het herstel van wolven en andere grote roofdieren heeft delen van Yellowstone getransformeerd. Dat is ten goede gekomen aan wilgen, maar ook aan andere houtachtige soorten zoals espen, elzen en struiken die bessen voortbrengen.”
De resultaten van het onderzoek zijn volgens de wetenschapper een “overtuigende herinnering aan hoe roofdieren, prooien en planten in de natuur met elkaar verbonden zijn”.
Rendieren
In de jaren 1920 waren wolven uitgeroeid in Yellowstone National Park en ook de populatie poema’s nam er aanzienlijk af. Al snel namen de rendieren het over in aantal, met alle gevolgen van dien voor de houtachtige vegetatie van het park, een lekkernij voor deze dieren.
Het is algemeen bekend dat het verwijderen van roofdieren schadelijk kan zijn voor ecosystemen, maar over het effect op het herstel van planten bij hun herintroductie was minder geweten, zegt Ripple.
“Onze analyse bevestigde dat het herstel van het ecosysteem tijd kost.” In de eerste jaren van deze trofische cascade begonnen planten pas groter te worden na tientallen jaren van minder rendieren. “Maar de kracht van dit herstel, zoals blijkt uit de enorme toename van het volume van de wilgenkruinen, werd in de daaropvolgende jaren steeds duidelijker”, vult collega Robert Beschta aan. “Dat herstel betekent vitale habitats voor vogels en andere soorten, terwijl ook andere omstandigheden langs de rivier zijn verbeterd.”
Bron: IPS
