Volgens de Wereldbank is het overgrote deel van de landen er de laatste jaren sterk op vooruit gegaan wat betreft hun nationale inkomen. Het aantal landen met de laagste inkomens neemt in bijna alle regio’s af.
Alle economieën ter wereld kunnen worden ingedeeld in vier inkomensgroepen – lage inkomens, lage middeninkomens, hoge middeninkomens en hoge inkomens. Tot deze laatste categorie behoren al decennialang landen als de Verenigde Staten, Canada, Australië en de meeste Europese landen.
Update
De indeling in vier categorieën wordt door de Wereldbank gehanteerd en is gebaseerd op het bruto nationaal inkomen (BNI) per hoofd van de bevolking, uitgedrukt in Amerikaanse dollar. Elk jaar op 1 juli maakt de Wereldbankgroep een update van de vier groepen.
De algemene trend in die jaarlijkse herzieningen is dat sinds het einde van de jaren 1980 het aantal lage inkomenslanden afneemt, terwijl het aantal hoge inkomenslanden groeit.
In 1987 werd nog 30 procent van de landen geclassificeerd als laag inkomensland en 25 procent als hoog inkomensland. In 2024 waren deze verhoudingen verschoven naar respectievelijk 12 tegenover 40 procent.
Volgens de Wereldbank is het belang van zo’n inkomensclassificatie niet te onderschatten omdat het niet alleen het ontwikkelingsniveau van een land weerspiegelt, maar het ook invloed heeft op het ontwikkelingstraject van landen. Het bepaalt onder meer of ze in aanmerking komen voor ontwikkelingshulp of tegen welke voorwaarden ze financiering kunnen krijgen.
Regionale verschuivingen
De verschuivingen in de inkomensclassificatie verschillen per regio. Een kwart (26 procent) van de Oost-Aziatische naties en de landen rond de Stille Oceaan hadden in 1987 nog een laag inkomen. In 2024 behoorde nog slechts 3 procent tot deze categorie.
Europa en Centraal-Azië kenden geen landen met een laag inkomen, – noch in 1987, noch in 2024. De regio kende wel een lichte daling van landen met een hoog inkomen: van 71 naar 69 procent.
Latijns-Amerika en het Caribisch gebied kenden in 1987 nog twee landen met een laag inkomen – nu is dat aantal naar nul gedaald. Het percentage landen met een hoog inkomen is er toegenomen van 9 tot 46 procent.
De regio Midden-Oosten en Noord-Afrika kreeg er een laag inkomensland bij, maar zag tegelijk de hoge inkomenslanden toenemen tot 35 procent, terwijl alle landen in Zuid-Azië van lage inkomenslanden nu lage of hogere middeninkomenslanden zijn.
Afrika ten zuiden van de Sahara zag het percentage landen met een laag inkomen dalen van 75 naar 45 procent, ofwel 32 landen in 1987 naar 21 vandaag. Vier landen in deze regio, waaronder Zuid-Afrika en Botswana behoren vandaag tot de hogere middeninkomenscategorie en één land in deze regio kreeg de status van hoog inkomensland: de Seychellen.
Namibië is het enige land dat afgelopen jaar opnieuw daalde naar een lagere status – van hoog naar laag middeninkomensland.
Dit artikel is in lijn met SDG 1 (Geen armoede). Het dalende aantal lage inkomenslanden toont aan dat wereldwijd steeds meer mensen toegang krijgen tot betere leefomstandigheden, economische kansen en een waardiger bestaan.
