Elke dag is er meer hoop voor meisjes in India. Niet alleen wat betreft educatie en baankansen, maar ook wat betreft het uithuwelijken. Hoewel het huwelijk nog steeds een grote verwachting is voor vrijwel elke Indiase vrouw, kunnen steeds meer vrouwen  zelf kiezen wie ze gaan trouwen. Ook is het aantal kindhuwelijken gedaald. Vooral tussen 2006 en 2016 was er een sterke daling, gevolgd door een langzame daling de afgelopen jaren. Volgens een omvangrijke studie die vijf NFHS-rondes tussen 1993 en 2021 analyseerde, is het aandeel meisjes dat vóór hun 18e trouwde gezakt van 49,4% in 1993 naar 22,3% in 2021. Neem deze data met een korreltje zout, want data is lastig in te schatten in een land waar niet alles op papier staat.

Vandaag vertel ik je het positieve verhaal van Roshni… Soms ontmoet je mensen – al is het in een nieuwsbericht – die laten zien hoeveel kracht een mens in zich kan dragen. Roshni Perween is zo iemand. Haar leven begon niet met kansen, maar met beperkingen. Op veertienjarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan een man drie keer zo oud als zij. Nog voordat ze volwassen was, werd ze moeder. De wereld zou haar makkelijk hebben kunnen breken.

Maar Roshni koos anders. Ze koos voor moed. Voor niet opgeven. Voor een toekomst die ze zelf zou bouwen. Haar man en haar ouders hadden haar afgewezen. Op vijftienjarige leeftijd stond ze er alleen voor met een baby in haar armen, en begon ze te werken. Niet alleen om te overleven, maar om te groeien.

Vandaag, negen jaar later, is ze een krachtbron in Bihar. Roshni heeft in de afgelopen twee jaar meer dan zestig kindhuwelijken voorkomen. Niet vanuit een kantoor, maar midden in de dorpen, oog in oog met ouders, meisjes en soms ook tegenstanders. Ze luistert, legt uit en overtuigt. Als het nodig is, schakelt ze de overheid en de politie in. Dan laten ze de ouders een contract geven om de kinderen te laten trouwen na 18 jaar. Ervoor is illegaal.

Haar werk is simpel maar groots: ze geeft meisjes hun toekomst terug. Met steun van organisaties als Save The Children en UNICEF heeft ze meisjesgroepen opgericht in vijftien dorpen, zodat kennis en zelfvertrouwen wortel kunnen schieten. In 2022 stond ze in Genève, gehuldigd door de Verenigde Naties. Maar haar grootste onderscheiding is niet zozeer de waardering van grote instanties. Het is het stille geluk van een meisje dat mag blijven spelen, leren en dromen in plaats van trouwen.

Roshni laat ons zien: verandering begint soms met één persoon die weigert te buigen voor onrecht. En die daarmee de weg vrijmaakt voor honderden anderen om rechtop te blijven staan. Roshni betekent ‘licht’ – en ze is uitgegroeid tot een lichtbaken. “Toen ik getrouwd was en zwanger werd op jonge leeftijd, verloor ik de motivatie om te leven. Maar het helpen van deze jonge meisjes om zich te bevrijden van de beperkingen van een vroeg huwelijk heeft me een doel gegeven. Nu heb ik nog maar één droom: een India zonder kindhuwelijken in mijn leven,” zegt ze.

Printvriendelijk