Een mythe in het ene land is doodnormaal in het andere
Wat je misschien nog niet wist over mij, is dat ik een geboren en getogen Bruggeling ben. Ik besefte nooit helemaal hoe prachtig Brugge was, tot corona uitbrak en je de stad even zonder alle drukte kon bezoeken. Gelukkig zijn we inmiddels weer verlost van deze verschrikkelijke pandemie en verwelkomt Brugge terug volop toeristen, maar sinds deze ervaring, is mijn liefde voor de stad zeker toegenomen: de prachtige architectuur, pittoreske grachten, maar vooral: de zwanen.
Brugge hecht veel waarde aan haar zwanen. De legende zegt dat dit eigenlijk door Maximiliaan van Oostenrijk zo gekomen is. Om zijn oorlogen te kunnen betalen, moest hij hoge belastingen heffen op de bewoners van Brugge. Pieter Lanchals, zijn vriend en adviseur, was hiervoor verantwoordelijk. De inwoners van Brugge kwamen hiertegen echter in opstand en tijdens een bezoek van Maximiliaan van Oostenrijk en Pieter Lanchals aan de stad, slaagden ze erin de twee mannen gevangen te nemen. Ze werden opgesloten en gemarteld en Pieter Lanchals werd onthoofd vlak voor de neus van Maximiliaan van Oostenrijk. Na Maximiliaans ontsnapping, nam hij wraak op de Brugse bevolking en om Lanchals te eren, zette hij 101 witte zwanen uit op het water in Brugge. Deze moeten ze tot in de eeuwigheid beschermen, of de vloek stelt dat de stad ten onder zal gaan.
Eigenlijk een beetje een duistere legende die achter de zwanen van Brugge zit en zo zijn er nog enkele anderen die de ronde doen. Welke legende je hier liefst wilt geloven, mag je van mij kiezen. Hoe dan ook zijn zwanen gewoon prachtige dieren die voor rijkdom en prestige staan en Brugge is dol op het pochen met haar prachtige, witte zwanen. Jaren geleden, in 2014, was er ineens een zwarte zwaan die opdook in de stad en geloof me: Brugge stond op stelten! Is dit deel van de vloek van Maximiliaan van Oostenrijk? Wil dit iets zeggen? Is het een voorteken? Wat die zwaan ook in Brugge te zoeken had, niemand die het weet. Maar tien jaar later is de stad nog steeds intact, gelukkig maar!
Nu, waarom schrijf ik ineens een stukje Brugse legende neer? Wel, zwarte zwanen bestaan dus echt en wij hebben ze hier gezien. Eerlijk, mijn hart stond een beetje stil. Heel stom misschien, maar ik had er nooit echt bij nagedacht dat deze vogels ook echt gewoon bestaan. Zwarte zwanen zijn origineel uit Australië afkomstig en ze zijn zelfs het regionaal symbool voor West-Australië. Ze bereikten Nieuw-Zeeland al meer dan 100 jaar geleden, deels door handel en deels ook door natuurlijke verspreiding. Hoewel ze voornamelijk voorkomen in brak water of zoutere meren, zagen Maxime en ik ze op zee (cool hé!). Nog leuk nieuws over deze toppers: het gaat heel goed met de populatie. In Australië zijn ze sterk beschermd, maar ook in Nieuw-Zeeland doen ze het prima.
In Brugge zijn ze misschien maar een legende, maar in Nieuw-Zeeland komen ze gewoon heel frequent voor. Ik vond ze minstens even mooi en prestigieus als de witte zwaan, hoewel Maxime vond dat ik iets te lang naar de vogels bleef staren. Maar naast hun pracht, hadden ze voor mij ook iets mythisch en magisch. Dus het eerste wat ik heb gedaan na het zien van deze prachtvogels? Een klein schietgebedje dat dit geen negatief voorteken was voor de rest van onze reis!
Dat laatste is een mopje, het eerste wat ik heb gedaan is mijn mama gestuurd om haar dit te vertellen, uiteraard!
